Lyrics
Πώσ είναι ο έρωτασ γραμμένοσ στο πετσί μασ
Με γράμματα άραγε ή μαύρουσ αριθμούσ
Αίμα θηλάζει κι η ελλάδα κι η ζωή μασ
Και οι εχθροί είναι εραστέσ με εκβιασμούσ
Των δράκων γάλα πίνουν μόνο και φαρμάκι
Κρίμα δεν γνώρισεσ τον κώστα καρυωτάκη
Στουσ ουρανούσ θ' αναγνωρίσουνε ποιοσ ήσουν
Ξέρουν αυτοί το φωτοστέφανο χρυσό
Φώτιζεσ νύχτεσ των ανθρώπων που θα ζήσουν
Κι έχουν και θάνατο και φωσ μισό μισό
Όχι τσεκούρι και μπαλτάσ μήτε και σφαίρα
Μ' ένα σουγιά που κόβει φλέβεσ στον αέρα
Με του μακμπέθ πήγεσ τισ μάγισσεσ κοντά τουσ
Να βρεισ πώσ σμίγει το χρυσάφι με χαλκό
Κυνηγημένοσ απ' το σώμα σου στουσ βάλτουσ
Βρήκεσ ποιόσ δαίμονασ ξορκίζει το κακό
Δεν παραστάθηκαν απόστολοι εκ κράτων
Κι ασ πήραν όψη τα μυστήρια των πραγμάτων
Τι συζητούσεσ στον αγρό του κεραμέωσ
Στουσ κήπουσ του αίματοσ σαν μια σταλαγματιά
Για στρατηλάτησ δεν σου πήγαινε γενναίοσ
Μήτε τσιράκι στων τραμπούκων τη στρατιά
Ω επαρχία επαρχία όλα τα σφάζεισ
Τα μαχαιρώνεισ και λυσσάσ κι όλο σπαράζεισ
Ο γκρέκο εδώ ο λόρκα εκεί ποιοσ θα κερδίσει
Τουσ ξέρεισ άραγε να ρίξεισ μια ματιά
Και τώρα ποιοσ από τουσ δυο θα ζωγραφίσει
Την ομορφιά σου σαν την άγρια νυχτιά
Σ' άγγιξαν άραγε τα φίδια κι οι αράχνεσ
Τι μυστικά σού είπε το φωσ μέσα στισ πάχνεσ
Αθώοι όλοι σε μια χώρα των αθώων
Δεν σε γνωρίσαμε να πιούμε έναν καφέ
Δυο τρεισ κουβέντεσ για τουσ άθλουσ των ηρώων
Γι' αυτούσ που ζούνε αγκαλιά μ' έναν χαφιέ
Λυσσούν να σ' εύρουν τα σκυλιά λυσσούν οι σκύλοι
Κι η ομερτά στισ καφετέριεσ καντήλι
Πώσ να σου γράψω το λοιπόν βιογραφία
Αφού οι λέξεισ μου είναι μόνο τησ βροχήσ
Ποτέ το μπλε δεν το χωρά δικογραφία
Θυμίζει σύλληψη κι εκτέλεση εποχήσ
Είμαστε άρρωστοι βαριά από νοσταλγία
Μασ περιμένουν τα τσιγκέλια στα σφαγεία
Με γράμματα άραγε ή μαύρουσ αριθμούσ
Αίμα θηλάζει κι η ελλάδα κι η ζωή μασ
Και οι εχθροί είναι εραστέσ με εκβιασμούσ
Των δράκων γάλα πίνουν μόνο και φαρμάκι
Κρίμα δεν γνώρισεσ τον κώστα καρυωτάκη
Στουσ ουρανούσ θ' αναγνωρίσουνε ποιοσ ήσουν
Ξέρουν αυτοί το φωτοστέφανο χρυσό
Φώτιζεσ νύχτεσ των ανθρώπων που θα ζήσουν
Κι έχουν και θάνατο και φωσ μισό μισό
Όχι τσεκούρι και μπαλτάσ μήτε και σφαίρα
Μ' ένα σουγιά που κόβει φλέβεσ στον αέρα
Με του μακμπέθ πήγεσ τισ μάγισσεσ κοντά τουσ
Να βρεισ πώσ σμίγει το χρυσάφι με χαλκό
Κυνηγημένοσ απ' το σώμα σου στουσ βάλτουσ
Βρήκεσ ποιόσ δαίμονασ ξορκίζει το κακό
Δεν παραστάθηκαν απόστολοι εκ κράτων
Κι ασ πήραν όψη τα μυστήρια των πραγμάτων
Τι συζητούσεσ στον αγρό του κεραμέωσ
Στουσ κήπουσ του αίματοσ σαν μια σταλαγματιά
Για στρατηλάτησ δεν σου πήγαινε γενναίοσ
Μήτε τσιράκι στων τραμπούκων τη στρατιά
Ω επαρχία επαρχία όλα τα σφάζεισ
Τα μαχαιρώνεισ και λυσσάσ κι όλο σπαράζεισ
Ο γκρέκο εδώ ο λόρκα εκεί ποιοσ θα κερδίσει
Τουσ ξέρεισ άραγε να ρίξεισ μια ματιά
Και τώρα ποιοσ από τουσ δυο θα ζωγραφίσει
Την ομορφιά σου σαν την άγρια νυχτιά
Σ' άγγιξαν άραγε τα φίδια κι οι αράχνεσ
Τι μυστικά σού είπε το φωσ μέσα στισ πάχνεσ
Αθώοι όλοι σε μια χώρα των αθώων
Δεν σε γνωρίσαμε να πιούμε έναν καφέ
Δυο τρεισ κουβέντεσ για τουσ άθλουσ των ηρώων
Γι' αυτούσ που ζούνε αγκαλιά μ' έναν χαφιέ
Λυσσούν να σ' εύρουν τα σκυλιά λυσσούν οι σκύλοι
Κι η ομερτά στισ καφετέριεσ καντήλι
Πώσ να σου γράψω το λοιπόν βιογραφία
Αφού οι λέξεισ μου είναι μόνο τησ βροχήσ
Ποτέ το μπλε δεν το χωρά δικογραφία
Θυμίζει σύλληψη κι εκτέλεση εποχήσ
Είμαστε άρρωστοι βαριά από νοσταλγία
Μασ περιμένουν τα τσιγκέλια στα σφαγεία