Tis Dikaiosynis Ilie Noite

Τησ δικαιοσύνησ ήλιε νοητέ
Και μυρσίνη συ δοξαστική
Μη παρακαλώ σασ μη
Λησμονάτε τη χώρα μου
Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
Στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
Και τα σπίτια πιο λευκά
Στου γλαυκού το γειτόνεμα
Τησ ασίασ αν αγγίζει από τη μια
Τησ ευρώπησ λίγο αν ακουμπά
Στον αιθέρα στέκει να
Και στη θάλασσα μόνη τησ
Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
Τα γυρίζω πίσω άπ' τον καιρό
Τουσ παλιούσ μου φίλουσ καλώ
Με φοβέρεσ και μ' αίματα
Μα' χουν όλα τα αίματα ξαντιμεθεί
Κι οι φοβέρεσ αχ λατομηθεί
Και στον έναν ο άλλοσ
Μπαίνουν εναντίον οι άνεμοι